De zelfgemaakte saucijzenbroodjes, een lekker aperitiefhapje!

Zo, eindelijk weer eens een receptje bloggen :-)

Voor het verjaardagsdinertje van mama maakte we dus zelf kleine saucijzenbroodjes als aperitiefhapje. Ik had er niet zoveel van verwacht, wilde gewoon iets winters en iets makkelijks en iets wat iedereen wel zou lusten. Wonderbaarlijk genoeg waren ze wel héél erg lekker, een ware aanrader dus!!! De week erna gaf mam nog een feestje voor haar familie en vrienden en mocht ik ze dus ook opnieuw maken, een mooi compliment.
In dit recept ben ik uit gegaan van 1 pak bladerdeeg waarin er 5 vierkante plakjes zitten (diepvries bij de Colruyt). We waren met 9 personen, ze hadden genoeg, maar ze waren wel zo op hoor. De week erna heb ik 2 pakken gebruikt en kwam ik ongeveer aan 50 stuks. Laat je bladerdeeg wel op tijd flink ontdooien, dat maakt het werken echt een stuk makkelijker!

Dit heb je nodig:

• bloem
• 5 plakken bladerdeeg, ontdooid
• 350-400g varkens-chipolata
• 1 eidooier
• 3el melk
• sesamzaadjes

En daar doe je het volgende mee:

• Verwarm je oven voor op 180 graden.
• Bestuif je werkvlak (ik gebruik gewoon het aanrecht, maar een grote plank is ook prima) met wat bloem. Rol een plak blader uit, een rechthoek moet het worden. Maak het niet al te dun, maar erg dik hoeft natuurlijk ook niet hé.
• Neem een scherp mes en verwijder hiermee het velletje van de worst. Een gepruts, ik weet het, maar het zal lonen :-)
• Klop in een kommetje de eidooier los met de melk. 
• Bestrijk het plakje bladerdeeg met het mengsel en leg een streep worst over de lengte van het bladerdeeg en vouw dicht. Druk het met je vingers goed vast en gebruik een gebakvorkje om nog eens over de rand te gaan. Het moet echt heel goed dicht zitten!
• Snij het nu maar in stukjes, zo groot als je zelf wilt en leg ze met enige afstand van elkaar op een bakplaat (antiaanbaklaag of velletje bakpapier). 
• Doe hetzelfde met de andere vellen bladerdeeg. Bij grote hoeveelheden zul je ze wel moeten verdelen over verschillende bakplaten. Je kunt ze trouwens perfect een tijd van tevoren klaar maken en bewaren in de koelkast. Als je ze nodig hebt, de oven in en klaar.
• Als je ze allemaal op je bakplaat hebt liggen, bestrijk ze dan met het eimengsel en bestrooi met de sesamzaadjes. 
• Bak ze ongeveer 20 minuten of zeker tot ze mooi goudbruin en gerezen zijn. Een beetje mosterd in een klein kommetje erbij serveren en hup, bikkelen!

Wij hebben in ieder geval gesmuld :-)

Een Kerstwens, op de valreep!

Ja, ik weet het, ik ben te laat!
De Kerstdagen zijn eigenlijk zo goed als om en nu kom ik nog even met een Kerstwens... Maar ja, zo kunnen we de mooie dagen toch nog een beetje verlengen!

Wat ik jullie wensen wilde, waren hele mooie, gezellige, culinaire, familie-rijke, vreugdevolle, gelukkige en liefdevolle Kerstdagen en ik kan nu enkel nog hopen dat jullie die allemaal hebben mogen ervaren!!!
Wat ik jullie nu nog wens, is een mooie Tweede-Kerstdag-Avond. Een gezellige avond, misschien met familie, misschien met vrienden, misschien met je huisdier lekker op de zetel of wie weet, met je geliefde als toeschouwer van ons toneel straks.
Doordat wij een groot-nieuw-samengesteld-uiterst-gezellig-gezin zijn, is het soms wat moeilijk om een avondje te vinden waarop wij allemaal aanwezig kunnen zijn. Wij zullen Kerstmis dan ook pas aanstaande zaterdag vieren en hebben dus nog een portie Kerstsfeer tegoed! Voor wie dit scenario ook geldt of gewoon voor de mensen die graag een derde en vierde Kerstdag eraan breien, ook voor jullie allemaal nog een fantastische dag/avond, waarop er veel gelachen mag worden, genietend van het samenzijn, van elkaar, van lekker eten en drinken en wie weet wel van een heel leuk pakje.

Hopelijk werd Kerstmis 2013 voor iedereen een heuglijke bedoeling en kan iedereen er straks weer tevreden en positief naar terug kijken. De sneeuw ontbrak dan wel dit jaar, maar hey, uiteindelijk maken we toch zelf de sfeer en gezelligheid! Hopelijk hebben jullie allemaal genoten en voor wie nog iets tegoed heeft: geniet er nog van!!!

Merry Christmas to you all!!!
X

Wat we gemaakt hebben voor het verjaardagsdinertje van mama is...

Laat ik eerst even een overzicht geven over hetgeen we hebben gemaakt voor de verjaardag van mam. Het "thema" (bah, klinkt eigenlijk niet zo leuk, maar we wilden er gewoon voor zorgen dat alles een beetje op 1 lijn zat en het niet zou eindigen in een al te eclectische maaltijd!) voor de avond was Winter Wonderland. De Winter sloeg vooral op het eten, lekkere winterkost. En het Wonderland sloeg dan meer op de kitshy decoratie :-)
Als aperitiefhapje maakten we zelf mini-saucijzenbroodjes, die wonderbaarlijk genoeg eigenlijk echt super-super-super lekker waren, als schrijf ik het zelf. Het voorgerecht bestond uit een geroosterde tomaten-soep met brood, gevolgd door het hoofdgerecht dat dan weer bestond uit ovengebakken krieltjes, 2 salades en kipragout. Als afsluiter de toch wel heftige chocolademousse met mandarijn en toch waren alle glaasjes leeg op het einde van de avond!!!
De inspiratie haalde ik vooral op Allerhande, een site van de Albert Heijn waar je echt super veel recepten vind die ook zeer haalbaar, betaalbaar en qua ingrediënten ook vindbaar zijn. Maar zoals je ondertussen wel weet probeer ik toch wel een persoonlijke draai te geven aan de recepten en nu kreeg ik daarbij dan ook nog de excellente hulp van mijn (stief)zus Amelie, waarvoor mijn dank lieverd!!!
Komende dagen zal ik de recepten, voorzien van een maak-verhaal zeker online zetten :-)

Een klein writers-block, zo net voor het einde van het jaar

Hallo lieve lezers,
Mijn oprechte excuses voor de stilte die er toch wel gevallen is op mijn blog. Maar eerlijk, ik had
echt even last van een soort writers-block want gekookt werd er uiteraard, enkele foto's ook gemaakt hiervan, maar het dan omgieten tot een leesbaar verhaal met een receptje, dat was me teveel.
Het zou maar een saaie bedoeling zijn geworden als ik het toch had gedaan en ik ben nu net weer zo iemand die het ofwel voor 500% goed MOET doen of gewoonweg helemaal niet. Altijd zo geweest, niet altijd evident of productief of aanmoedigend, maar hey, that's me :-)
Ondertussen lagen de gebruikte recepten op mijn ovenrooster, verstopt achter het donkere raampje van de oven, slechts af en toe roepend om mijn aandacht als ik dan toch iets in de oven moest verwarmen. Maar ik stopte ze steeds terug, geen zin om te schrijven, maar wel steeds oplettend dat de oven niet meer te warm was als ik ze er weer inschoof, want ik wist wel dat ik op een dag toch weer de drang tot schrijven zou voelen.
En jawel, die dag is vandaag!!! Joepie!!! Maar wat nu weer iets minder leuk is, is dat ik vandaag nou net echt geen tijd heb :-( Het is nu 16u45, net terug van een laatste tekstrepetitie om vanavond te kunnen schitteren bij de laatste toneelvoorstelling van onze Speelgroep Van Eyck. Dadelijk even wat chili eten (ja, die eigengemaakte van een tijdje geleden, hoop dat hij op tijd ontdooit is!) en om 18u30 moet ik alweer gedoucht en gepakt in het cultureel centrum zijn, kwestie van tijd genoeg te hebben voor de maquillage hé! Je merkt het al, er zal helaas niet veel geschreven worden, want de tijd is op voor vandaag. Maar door dit toch nog even snel te posten, kan ik mezelf er weer toe dwingen om het de komende dagen dan ook af te maken en jullie te vertellen wat mijn zus en ik in elkaar hebben geflanst voor de verjaardag van mama op 7 december. Nog even geduld dus, het komt eraan. Het was lekker, het was gezellig en ik heb vooral genoten van het koken met mijn zus. Het lief heeft zorgzaam geholpen door steeds alles af te wassen wat wij gebruikten en de hond heeft haar steentje bij gedragen door alle geknoeide hapjes direct op te eten en tussendoor de wacht te houden (op vallende hapjes uiteraard) en hierdoor ook onze voeten te verwarmen. Het was een gezellige en productieve dag en die avond hebben we met het grote-nieuw-samengesteld-uiterst-gezellig-gezin gesmuld en gevierd en gelachen...

Appelflappen en restjes-zoete-stengels

Morgen krijg ik bezoek van mijn allerliefste stiefzus en wat is er nu lekkerder bij ne warme choco dan een knapperige appelflap. Maar daar ik morgen echt geen tijd heb om ze nog te bakken (niet dat het zoveel tijd in beslag neemt hoor), doe ik dat vandaag.


Een super makkelijk lekker ding om te maken, echt een eitje! Snel klaar, relatief weinig gesmos en toch lekker, meer moet dat niet zijn, toch?


Het enige wat je nodig hebt is:

• 2 appels, geschild en in mini-blokjes (brunoise)
• flink wat kaneel (of iets minder als je dat niet zo graag hebt)
• 2 eetlepels rietsuiker (meer of minder mag ook, gewone suiker is ook geen probleem)
• een handjevol amandelschilfers, liefst even geroosterd in een pan zonder bakvet
• 10 vierkantjes bladerdeeg
• 1 of 2 losgeklopte eidooiers
• nog wat suiker

Verwarm je oven voor op 200 graden.

Doe de appel, amandelschilfers, rietsuiker en kaneel in een kom en meng goed door elkaar. Mijn bladerdeeg was vrij dik en moest nog wat uitgerold worden. Dat hangt natuurlijk een beetje af van welk merk en zo je hebt. Bij gebrek aan een deegroller, moest ik creatief zijn en heb ik het maar met een lege fles rum gedaan :-)

Neem een velletje bladerdeeg en leg in het midden een hoopje van het appel-mengsel. Bestrijk 2 randjes licht met het eigeel en vouw dicht. Druk de randen goed samen met een vork. Zorg dat het echt goed op elkaar zit, anders gaan ze tijdens het bakken helemaal open en loopt de
lekkere vulling eruit!

Doe dit 10 keer (ik heb het in 2 keer gedaan want ze hebben toch wat ruimte nodig op de bakplaat)

en leg ze op een velletje bakpapier op je bakplaat. Bestrijk ze goed met het eigeel en bestrooi rijkelijk met de suiker. Nu zijn ze al klaar voor de oven. Schuif de bakplaat in het midden van de oven en bak 20 à 25 minuten. Kijk af en toe of ze niet té bruin worden, maar laat toch lang genoeg in de oven, anders zal je bladerdeeg in het midden niet echt gaar zijn.

Als je het gevoel hebt dat ze lang genoeg hebben gebakken, dan haal ze er maar snel uit en leg ze op een rooster om af te koelen. Hierna heb ik mijn 2e lading de oven in geschoven.

Ja, ik moet toegeven dat ik er maar 9 stuks heb kunnen vullen met het appelmengsel! Ten eerste heb ik het laatste partje appel niet gebruikt maar aan de hond gegeven. Ze moet haar naam "Poubelle" toch waarmaken hé... En ik heb de flappen wel rijkelijk belegd, vind het wel lekker om flink wat appel te moeten verorberen.
Maar dat betekende dus dat ik nog 1 vierkantje bladerdeeg over had, natuurlijk reeds ontdooid en niet meer goed om in te vriezen dus. Wat moest ik daar nu weer mee??? Een kaasstengel wordt een beetje lastig als je alleen maar een plakje gouda voor op de boterham in huis hebt. Olijven heb ik ook niet meer in de kast staan. Euhm... Ja, dan wordt het een zoete stengel. Ga het gewoon eens proberen, we zien wel wat het geeft. Als het ook mislukt is dat nu ook weer geen ramp. Maar ik gooi dat laatste stukje niet zomaar weg!!!

Dus rolde ik het laatste vierkantje nog eens goed dun uit en sneed er reepjes van. Heb ze direct op een velletje bakpapier op een bakplaat gelegd en ingewreven met het losgeklopte eigeel. Dan maar een streepje honing op ieder reepje. Kan toch niet slecht zijn, neem ik aan! Flink wat amandelschilfers erover, was wel een gepruts om zoveel mogelijk OP de reepjes te krijgen in plaats
van ERNAAST. Nog wat suiker erover en hup, de oven in! Spannend!

Na 15 minuten vind ik de kleur wel prima en haal ik ze eruit. Het ruikt lekker en ziet er best wel smakelijk uit! Maar ik hou me in, zet mijn Nespresso apparaat aan, warm een beetje melk op, zet daar wat koffie bij en ga er eens rustig voor zitten.
Mmmmmmm, de flappen zijn lekker, maar die stengel... dat is pas een schot in de roos. Een heerlijk stokje voor bij de koffie! Knapperig, zoet en net groot (of klein) genoeg om als koekje door
te gaan. Dat vind ik nou weer leuk, zo'n ontdekking. Gewoon proberen, gewoon doen... Dat gaat heel vaak mis hoor, dat geef ik eerlijk toe! Maar deze keer niet, joepie!!!!!

Snelle pasta met scampi's, voor een doordeweekse werkdag

Marineren

En maar werken en werken... En dan kom je 's avonds thuis en moet je nog verder werken, want de magen moeten ook gevuld en liefst niet iedere
dag met "rommel" van de afhaal :-)
Ik kan niet ontkennen dat ik het me doordeweeks graag makkelijk maak. Mijn diepvries zit steeds vol met hulpmiddeltjes: romige aardappelpuree per portie, potjes heerlijke spaghettisaus, vulling voor de burrito's, zakjes peterselie, zakjes geraspte kaas, chili con carne, rundstartaartjes, sauciskes, gehakt, een pakje vissticks en een zak easy-peel scampi's. Afgezien van dat vlees en vis, alles zelf gemaakt uiteraard! In de voorraadkast nog wat rode kool, een rookworst, pasta, rijst, tomatenblokjes en boontjes en ik kan altijd wel iets in elkaar flansen voor een snelle, doch enigszins gezonde hap.

Vandaag werd dat pasta met scampi's en rucola. Zo makkelijk en zo lekker. Ik had nog een pakje verse pasta in de koelkast staan, dat koop ik enkel als het ergens in de promo is. Nu dus een aanbieding van de Appie, voor nen euro :-) Maar het gaat net zo makkelijk met gedroogde pasta hoor! Doe ik normaal ook, maar daar de houdbaarheidsdatum van de tagliatelle niet meer zo heel ver in het verschiet ligt, maak ik deze nu maar op. Het hele gerechtje is trouwens best budget-vriendelijk. Buiten de pasta, komt alles van Lidl. Daar hebben ze in het vriesvak easy-peel scampi's voor weinig geld. Daar is het darmkanaal al uitgehaald en ze zijn super makkelijk te pellen, net zoals de verpakking je vertelt!

Om deze blog ook maar doordeweeks kort te houden, even snel op een rijtje wat ik gebruikt heb:

• 18 gepelde scampi's (kijk gewoon even hoeveel je er eet en hoe groot ze zijn)
• 250g pasta (ik had dus verse tagliatelle)
• olijfolie
• peper en zout uit de molen
• chili-vlokken
• 1 rode peper, zaadjes en zaadlijsten verwijderd, in fijne reepjes geknipt
• 2 uien, in fijne halve ringen (ik had een witte en een rode)
• 1 teentje knoflook, fijngehakt
• flesje room (hoeveelheid hangt beetje van jezelf af)
• zakje rucola
• geraspte parmigiano 

En daarmee deed ik dit:

• Doe de scampi's met de uien, knoflook, geknipte peper, chilivlokken, peper en zout in een kommetje en overgiet met wat olijfolie. Laat dit een tijdje marineren. Je zou het ook de avond/ochtend van tevoren kunnen maken en dan een tijd laten staan in de koelkast.  Als je het liever iets minder pikant hebt, laat de peper of de vlokken dan gerust vallen hoor!
• Zet water op voor je pasta en kook deze (terwijl je je scampi's gaat bakken) gaar volgens de aanwijzing op de verpakking.
• Doe een klein beetje olijfolie in een pan en laat heet worden. Voeg de scampi's toe met alle ingrediënten die erbij zitten. Schraap het bakje maar goed uit :-) Bak ze onder goed roeren, gaar.
• Voeg net zoveel room toe, tot jij het gevoel hebt dat je genoeg saus hebt. Ik heb graag een flinke lepel saus bij mijn pasta, het lief net niet...
• Laat maar even doorkoken, kruid nog af met peper en eventueel zout en als je echt wil nog wat chilipoeder.
• Doe de pasta in een diep bord, bestrooi rijkelijk met rucola (geen paniek, ziet er gigantisch uit, maar slinkt door de warmte dadelijk tot een minuscuul hoopje), doe daar de scampi's met de saus over en strooi er wat parmigiano over. Klaar!

Laat het smaken en verlaag het tempo nu maar wat, want door het snelle koken zou je je bord wel eens heel snel leeg kunnen hebben ;-)

Zondag, zalig zuurvlees!

Wat doe je op een luie, regenachtige zondag als het lief weg is om tennisles te geven en je echt geen zin hebt om de deur uit te gaan? 

Juist ja, kokkerellen! 

Gelukkig had ik gister al rekening gehouden met dit scenario en heb ik alles wat ik vandaag nodig heb al in de (koel)kast liggen. 

Zuurvlees eet je uiteraard met frietjes, het lekkerste wat er is (vergeet de flinke lepel mayonaise niet!). Daar ik niet beschik over een frietketeltje en mijn dampkap zo slecht is in het wegzuigen van vieze geurtjes, begin ik er niet aan om deze zelf te bakken. Heb je die mogelijkheid wel, doe dat dan zeker, dat maakt het plaatje (en de smaak) helemaal af. Voor vanavond zullen frietjes van de frituur hier ook wel volstaan.

Natuurlijk ben ik gister ook bezig geweest met het opzoeken van receptjes en heb er weer een eigen verhaaltje van gemaakt. Ik heb al jaren recepten gespaard uit de "Allerhande", een gratis, maandelijks tijdschrift van de Albert Heijn, boordevol recepten en tips en meer van dat leuks. Hier haal ik dan ook veel inspiratie uit en dan wat speuren op het net. Maar dan die benamingen he! In Nederland noemen ze het een en ander toch net effe anders dan de Vlamingen. Op mijn boodschappenlijstje stond dus: 500g runderborst of riblappen. Moet eerlijk zeggen dat ik dat in de GB hier nog niet ben tegengekomen, een escalope daarentegen. Soit, daar ik toch in Sittard moest zijn, ben ik daar dan ook maar direct naar de Albert Heijn gegaan, kwestie van toch zeker met het juiste stuk vlees thuis te komen. Na 20min zoeken in de gigantische vleesafdeling daar, lag er helaas nog geen runderborst in mijn karretje, ook geen riblap. Ik ben echt een enorme leek op het gebied van vlees en hun benamingen en bereidingen, laat staan over welke "onderdelen" ze het steeds maar hebben. Vraag me niet waar de kotelet bij een varken zit of een runderlapje bij een os! En daar stond ik dan... Opeens zag ik iets handigs: mooie blokjes rundvlees, perfecte dobbelstenen. Fijn, hoef ik dat niet meer te doen! Op de verpakking stond: hachee vlees. Wat is dat nou weer??? Ja, ik weet het, ik ben geen "echte" Vlaamse, mijn roots liggen nog steeds in Nederland. Maar hachee vlees? Noumoe, nooit van gehoord joh! Het heerlijke idee dat ik thuis geen tijd meer moet steken in het snijden van het vlees (zoals jullie weten uit een vorige blog, doe ik dus alles in de keuken met mijn ouderwets mini-keukenmesje, dus je kunt mijn frustratie wel al voelen he), doet me besluiten om een gokje te wagen en ik koop gewoon 500g hachee vlees, hopla. 

Als ik na het winkelen een bezoekje breng aan mijn (nog steeds zeer Nederlandse en ook zeer culinair aangelegde) vader, kom ik erachter dat hachee een soort stoofgerecht is wat eigenlijk wel iets weg heeft van zuurvlees. Maar daar waar het zuurvlees eerder Limburgs is en met stroop en peperkoek, is hachee eerder Brabants en zonder stroop en peperkoek. Wat een opluchting, een goede gok, dat vlees!

Maar goed, nu is het zondag, ik heb de juiste ingrediënten en ik ben er klaar voor. Klein detail echter nog: als je tijd genoeg hebt, zet het vlees dan een dag vroeger in de marinade. Dat mag gerust een 24 tot zelfs 48u staan! Bij mij waren dat slechts 4u, maar ook dit is gelukt!!!

Dit heb je allemaal nodig:

• 500g runderborst/riblappen/hacheevlees in blokjes van 2-2cm

• 350g uien (ik heb een mix van witte en rode gebruikt) in fijne, halve ringen

• 3 blaadjes laurier

• 8 kruidnageltjes

• azijn

• water uit de kraan

• peper en zout uit de molen

• een halve pot stroop

• 3 flinke plakken peperkoek/ontbijtkoek/gemberkoek (let op dat je niet die neemt met de dikke suikerklonten aan de zijkant, of snij er die dan even af!)
  

En aan de slag:

• Neem een kom/pot/bak die je goed kunt afsluiten en doe het vlees erin. Voeg de uien toe, laurier en kruidnagels en kruid flink af met peper en zout. Maak dan een mengsel van half azijn en half water en overgiet het vlees tot alles goed onder staat. Dek goed af. Dit is je marinade en laat dit in de koelkast maar lekker trekken. Bij mij was dit een uurtje of 4, maar dit mag tot 48u blijven staan.

• Na al die uurtjes ruikt de koelkast erg naar uien, maar dat weegt niet op tegen de geur die
  
  
  er weldra door je keuken trekt :-) Haal het vlees er maar uit en giet af. Let op: bewaar je marinade, die hebben we nog nodig! Ik heb een keteltje genomen en er een vergiet in gehangen, vlees erin gekieperd en de marinade opgevangen in het keteltje. Dit heb ik met een pollepel bij mijn vuur gezet, zo is het straks makkelijk om steeds wat vocht toe te voegen tijdens het pruttelen van het vlees.
  

• Nu even prutsen, maar vis je vlees tussen de uien en kruidnageltjes en laurier uit en dep het goed droog. Een flinke klont boter in een pan met dikke bodem en laat maar goed heet worden.

• Bak het vlees goed aan in de hete boter en kruid nog eens met peper en zout. Ondertussen vis je ook de kruidnageltjes en laurier tussen de uien uit. Hou ze apart als je deze wil gebruiken in het vlees of gooi weg als je dadelijk nieuwe wil toevoegen.

• Als het vlees goed is aangebakken, voeg je de uien ook toe. Als deze even hebben meegebakken, voeg je er maar al 2 flinke eetlepels stroop aan toe. Schoon kleurke nu :-)

• Blus met de marinade tot het vlees net onder staat en voeg je laurier en kruidnageltjes weer toe. 

• Nu is het wachten en wachten en wachten... Laat op een zacht vuurtje zeker 2,5u pruttelen! Je vlees moet uiteindelijk helemaal uit elkaar vallen, het moet echt draadjesvlees worden en dat duurt wel even!

• Uiteraard ga je tussendoor een paar keer roeren en voeg je zo nodig nog wat van je marinade toe (deze heb ik zelf wel wat aangelengd met water, omdat ik het persoonlijk al zuur genoeg vond, maar dat is een persoonlijke keuze). Ook voeg ik regelmatig een flinke eetlepel stroop toe om het zure van de azijn wat te temperen. Je mag uiteraard ook wat suiker toevoegen als je het nog te zuur vindt!

• Na 2,5u roeren en proeven en toevoegen en wachten, is het dan tijd voor de peperkoek.
  
  
  Die gaat de saus nog wat binden en geeft nog een zoetere, typische smaak aan je zuurvlees. Snijd de peperkoek wel in hele kleine blokjes, anders lost hij maar erg moeizaam op! Voeg maar toe en laat nog eens 20min zachtjes pruttelen tot de peperkoek is opgelost en voor jouw gevoel de smaken helemaal goed zitten.
  

• Stuur ondertussen je lief, kotgenoot, echtgenoot of buur naar de frituur voor een portie Vlaamse frietjes zodat hij/zij weer terug is tegen de tijd dat het Nederlands/Limburgs zuurvlees echt op punt is. Een lekkere klodder mayonaise erbij en smikkelen maar!
  

 

Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat er zo lang "werk" (eerder wachten) aan is, je moet toch steeds blijven opletten en roeren en bijvoegen. Maar tjonge, het loont wel. Zo lekker!!! Er is wel 1 ding dat ik volgende keer anders zou doen en dat is dat ik nog meer uien zou gebruiken. Volgens mij kan een verhouding van 500g vlees en 500g uien best. Het is niet per se nodig, maar ik hou wel van een uitje :-)

Gaan jullie het ook eens proberen? 

Liefs

X