Mmmm, tomatencrèmesoep met groene pesto en speciale ballen

Nog eentje om te delen, want hij was super lekker!!! Deze soep maakten mijn lieve zus Amelie en ik voor onze "verlate Kerst" met het grote gezin. Een echte aanrader!!!





Heb je nodig:

• 6el olijfolie
• 1ui, gesnipperd
• 1 teen knoflook, fijngesneden
• 1 blik tomatenblokjes (400g)
• 1el pijnboompitten
• 1 el geraspte Parmezaanse kaas
• 15g basilicum (enkel de blaadjes)
• 125ml slagroom
• 250 cherrytomaten
• 4tl crème fraîche
• 200ml water
• peper en zout uit de molen

Ik moet er wel even bij vermelden dat wij de hoeveelheden behoorlijke hebben aangepast, daat het
gezin wat groter is als we allemaal samen zijn. En ik meen me te herinneren dat ik er nog wat tomatenblokjes aan heb toegevoegd, maar ik weet het niet meer precies :-) Amelie, als jij je het nog kan herinneren, just let me know!!!
En dan doe je dit:

• Verhit 2 el olie in een pan en fruit de ui en de helft van knoflook ongeveer 3 minuutjes. Voeg de tomatenblokjes en 200ml water toe. Laat 20min op een laag vuur koken.
• Pureer ondertussen de rest van de knoflook, de pijnboompitten en de kaas in de keukenmachine tot een pesto. Voeg de rest van de olie en basilicum toe en pureer kort.
• Voeg de slagroom toe aan de soep en pureer kort met de staafmixer. Voeg dan de cherrytomaten toe en verhit 5min tegen de kook aan. Voila, je speciale ballen zijn al klaar :-)
• Breng op smaak met peper en zout. 
• Verdeel de soep over 4 kommen/borden en schep de pesto erop. Een theelepeltje crème fraîche erin, een snufje peper uit de molen hierover en klaar!!!

Ja, ik geeft het toe, ik ben een enorme tomatensoep-fan! Heerlijk! Dus ik probeer geregeld andere manieren om de tomaten-spanning er een beetje in te houden. Waarschijnlijk zullen er dus nog wel wat receptjes volgen :-)

Tot de volgende!
X

Vidée/koninginnehapje/vol-au-vent/kippenpasteitje

De diepvries geraakte stilaan weer leeg, dus tijd om weer een grote ketel lekkers te maken om die diepvries aan te vullen! Chili, spaghettisaus, burrito-vulling en aardappelpuree zitten er nog wel in kleine porties in, dus tijd voor iets nieuws... Op kerstavond had mijn papa zelf kippenragout gemaakt en die was zoooooo lekker. Dat wil ik ook wel eens proberen. Nu moet ik wel eerlijk toegeven dat ik het echt niet in me heb om zelf mijn bouillon te gaan trekken en een hele kip te kopen om die daarna helemaal leeg te plukken... Teveel werk, teveel gedoe. Dus kipfilet en bouillonblokjes troef hier! En dan lag er 1 ding me serieus op de maag: het maken van een roux. Nou echt, dat mislukt me keer op keer op keer op keer! Niet te geloven... Vuur lager, vuur hoger, andere boter, andere bloem, meer boter, minder bloem, houten lepel, gewone lepel, tarwebloem, patisseriebloem, goede boter, braadboter, klein pannetje, grote pot... Altijd mislukt de roux en proef ik bloem of wordt ie te donker of bindt ie niet... Grrrrr!!!

Dus eerst een uur google'en, you tuben en sos pieten/jeroen meusen om nogmaals de trucjes te leren.
Dan naar de supermarkt om alles bij elkaar te sprokkelen en het roux maken even te laten bezinken. Ik weet dat er nog een groot pak maizena in het kruidenkastje staat, dus desnoods doe ik het zonder roux en met véél maizena :-)

Ik verzamelde het volgende:

• 500g gehakt
• 2 eieren
• paneermeel
• 1kg kipfilet (volgens mij had ik 1200g maar ik weet het niet meer zeker)
• 600g champignons (ik nam witte en bruine)
• boter
• bloem
• melk
• 2 teentjes knoflook (geperst)
• ongeveer 1,5l kippenbouillon
• 3dl room
• citroensap
• peper en zout uit de molen
• verse peterselie

En aan de slag:

• In een grote kom mengde ik het gehakt met de eieren, het paneermeel en flink peper en zout. Goed kneden en rollen maar!!! Balletjes moeten het worden, en veel!!!
• De  balletjes heb ik laten garen in de kippenbouillon. Als ze komen boven drijven zijn ze ongeveer goed (ze koken straks nog mee hoor) en vis ze er maar uit met een schuimspaan.
• Dan de kipfilet. Ik heb er ongeveer gelijke repen van gesneden en ook deze gaar gekookt in de bouillon. Ook eruit vissen met een schuimspaan en even laten afkoelen totdat je ze met je vingers kunt bewerken.
• Ondertussen bakte ik de champignons met de look en peper en zout gaar in een pan met een klont boter.
• Dan is het tijd om te knoeien en de Nigela Lawson uit te hangen! De kipfilet mag ik stukken gescheurd worden, geen netje stukken, gewoon scheuren die handel. Het hoeft niet al te klein, tijdens het koken dadelijk vallen ze toch uit elkaar!
• Het moment van de waarheid: een roux maken. Maar na mijn internet-lessen lukte het me weliswaar van de eerste keer. Maar er moest wel iets mis gaan: ik had het op veilig gespeeld en dadelijk zal blijken dat ik een beetje weinig roux gemaakt heb voor zo'n grote ketel vidée... Maak dus genoeg, pas het een beetje aan aan de hoeveelheid die je maakt! Maar je smelt dus boter in een pan, tot hij stopt met brobbelen en het schuim weg trekt. Dan doe je er een gelijke hoeveelheid bloem bij en roer je goed. Je blijft dit goedje "bakken" tot er een soort gebakjes/biscuitjes-lucht ontstaat en hij net begint te kleuren. Dan heb je 'm lang genoeg bewerkt om geen meel-smaak meer te hebben. Toen heb ik er eerst wat melk bij gedaan, gewoon de eerste keer en daarna verder gedaan met wat kippenbouillon en de room.
• Hier is het een beetje wikken en wegen en zien wat je zelf graag wilt... veel saus, dikke saus,... 
• De balletjes erbij, de kip erbij, de champignons erbij en leng maar aan met de bouillon naar eigen smaak. Ik hou wel van wat saus, dus bij mij is de volledige 1,5l erbij gegaan!!!
• Maar zoals ik al eerder schreef: ik had wat weinig roux om al die vloeistof netjes te binden. En dus is de maizena toch nog van pas gekomen! Nu moet ik er wel bij zeggen dat hij zelfs met maizena nog wat loperig bleef. Tot ik de dag erna pas echt van de vidée ging eten en hij dus weer opgewarmd werd: toen was hij eigenlijk perfect!
• Kruid nog even af met peper en zout, de verse peterselie erbij en een scheutje citroensap om de boel wat op te frissen... Mmmmmm!!!

Uiteraard eten wij hier z'n enorme ketel niet in ene keer leeg en werden de bakjes weer gevuld en in

de diepvries geschoven. Handig op dagen dat het snel moet gaan: vidée opwarmen, frietje van de frituur en bij heel veel zin nog een fris slaatje erbij. Honger!!!!!!!!!!!!!

Mijn vogelrestaurant

Echt winteren doet het niet, maar toch wil ik de vogeltjes in mijn tuin een warm hartje onder hun
riempje steken... En dat doen we dan door een heus vogelrestaurant te openen in de achtertuin.
Een ideetje van het programma Rok & Rol op Vitaya en een stukje eigen inbreng en creativiteit, resulteerde in een gezellig terras, welkom aan de pietjes!

Eerst een trip naar de kringloopwinkel om wat bloemetjes-servies te verzamelen. Voor nog geen 2 euro was ik in het bezit van 6 kopjes en 2 schoteltjes, cool! De andere benodigdheden vielen ietsje duurder uit, maar ach, die beestjes mogen ook eens in de watten worden gelegd, niet?
In de Action kocht ik 2 bezemstelen, vogelzaad en een bolletje touw. In de Gamma vergrootte ik de

buit met 2-componenten-epoxy-lijm (of hoe moet je die rommel noemen?) en een spuitbus knalroze verf. In mijn eigen hobby-kast vond ik nog wat restjes stof, zelfs met vogeltjes erop en ander handig materiaal om mee aan de slag te gaan.
Eerst het eten: neem frietvet, smelt het in een pan en roer er dan flink wat vogelzaad door. Een plakkerig klusje, maar het loont!!! Doe het goedje dan in je kopjes (maar hou er eentje vrij) en steek er een takje in. Handig is
als het takje uitloopt in 2 stukjes, dan blijft het beter zitten als de vogeltjes erop gaan zitten om te eten. Ik weet niet goed hoe ik dit moet omschrijven, hoop dat jullie het snappen (denk aan een katapult). Plak nu wat reepjes plakband over het kopje, zodat het stokje recht blijft staan als het vet gaat stollen.
Zo, dat was stap 1. Om het wachten wat aangenamer te maken, maakte ik ondertussen 2 vlaggetjes om het restaurantje een beetje aan te kleden. Simpel, met wat restjes stof, gewoon 2 driehoeken tegen elkaar, met aan de bovenkant 2 lintjes ertussen om het te kunnen ophangen. Geen moeilijke patronen, geen ingewikkeld gedoe, just basic :-)
Dan weer een knoei-werkje: 2 kopjes op de 2 schoteltjes lijmen. Die lijm is echt super-spul, maar ook voor je vingers, dus let op!!! Ik heb er behoorlijk mee geworsteld om het van mijn vingers af te krijgen!!! Sticky!!!
Dat kan dan ook een nachtje staan om te drogen...

De volgende dag ging de opbouw lustig verder: in mijn grote bloempot (zeg maar mega-bloempot) prijken nu toch geen bloemen, dus de 2 bezemstelen erin. Een vuilniszak rond de pot en op het terras en spuiten maar met die roze verf. Lekker kleurtje, knalroze, nice!!! Ik ben niet zo precies, dus was er zo mee klaar, een dun laagje volstaat wel. Wil je het echt tot in de puntjes afmaken, dan kan je er (als het droog is) nog een laagje lak/vernis op doen, maar dit gaat me net een beetje te ver. Dan mijn touwtje spannen. Bij gebrek aan haakjes en oogjes, gebruikte ik gewoon de regenpijp aan de ene kant en de schutting van de buren aan de andere kant. Vergeet niet om je vlaggetjes er al door te halen, als het touw vast zit, lukt dit niet meer. Hier en daar een stukje brood aan een draadje, wat vetbolletjes onder een afdakje en je gevulde kopjes met een lintje kunnen er ook aan. Zo gezellig, zo leuk!!!
Dan de laatste fase: de vastgelijmde kop en schotel mogen nu vast gelijmd worden op de bezemstelen. Eén dintertje en één drankje (beetje water met een snufje zout zodat het niet bevriest) op een stokkie :-)
En klaar is mijn vogelrestaurant. Laat die pietjes maar komen!!! 

Chocolademousse met mandarijn...

Ja, ik weet het... Slabakken is een negatieve eigenschap van me, een minpuntje naast toch ook wel vele positieve krachten, een vergeten iets van moeder natuur... Maar soit, van uitstel laat ik dan maar geen afstel komen en ik ga weer verder met bloggen.
Om het menuutje compleet te maken, rest me nog het dessert neer te pennen. Een nieuw experiment in de keuken: chocolademousse. Nee, heb ik echt nog nooit gemaakt, een gat in mijn Vlaamse-chocolade-cultuur? En dan direct een speciaal gevalleke: geen eieren, wel marshmallows!!! Dat zorgde al even voor een boodschappen-catastrofe en ja, ik beken: ik heb in de supermarkt iets gedaan wat niet mag... Een woordje uitleg kan het misschien een ietsjepietsje rechtvaardigen. Mijn receptje kwam (uiteraard) uit de Allerhande (hét kooktijdschrift van de Albert Heyn) en in Nederland zijn nou eenmaal sommige dingen iets meer voor de hand liggend als hier in Vlaanderen (en andersom, denk maar aan pindakaas, drop,...). Dus in het recept stond "125g mini-marshmallows" en daar ging ik naar op zoek in de Vlaamse GB. Euhm, zijn marshmallows nu echt die roze en wit gekleurde dingen die hier liggen? Lijkt me wel raar om roze spekjes in chocolademousse met mandarijn te doen, krijgt het dan niet ook een aardbeien smaakje? Dat moest ik toch uitsluiten, dus met de zak spekjes door de winkel tot een rustig hoekje, zakje open en proeven maar. Foei, foei, Lynn toch, dat doe je toch niet!!! Jawel, ik deed het wel... Sorry!!! Maar ik kon toch geen duidelijk onderscheid maken tussen het witte en het roze gedeelte van de spekjes. Dus besloot ik het er toch maar op te wagen en nam 2 zakken van die 2-kleurige spekjes mee naar huis. In het recept stond "mini" marshmallows, dus besloot ik de spekken maar in kleine stukjes te trekken. Een enorm plakkerig prutswerk, waar Amelie en ik wel een tijdje mee bezig zijn geweest. Tijdens dit geklieder, was Amelie zo slim om eens naar de ingredienten te kijken die vermeld stonden op de zak. Zo slim, die meid!!! En daar hadden we ons antwoord: roze en wit smaakt precies hetzelfde, want er zaten geen smaakstoffen in!!! Wat een kleurtje toch met je waarneming kan doen!!! Nog even vermelden dat het in stukjes trekken van de spekken een hoogst overbodig karwei was, want de spek moet daarna gesmolten worden en dat doet het ook wel als ze wat groter zijn :-(

Maar goed, we gaan verder... hier hetgeen je nodig hebt voor 6 personen:

• 250g chocolade (wij namen pure, maar dat mag gerust melkchocolade zijn)
• 125g mini-marshmallows (al vind ik die "mini" lichtjes overbodig)
• 25g boter
• 60ml mandarijnsap (fles)
• 350ml slagroom
• 4 mandarijnen (gepeld)

En dan doe je het volgende:

• Hak de chocolade grof en verwarm au bain-marie (in een kom boven kokend water) met de marshmallows, boter en het sap. Roer tot een glad en klontervrij mengsel en laat iets afkoelen. Het mag niet meer heet zijn, maar wel nog vloeibaar!
• Klop de slagroom lobbig (dit ben ik toch even moeten gaan opzoeken: het niet helemaal stijf laten worden van een vloeibaar mengsel of het niet helemaal stijf kloppen van slagroom).
• Klop het chocolademengsel erdoor en roer de mandarijnpartjes door de mousse. Hier heb ik het wel even anders gedaan. Omdat de partjes (naar mijn idee) toch naar de bodem zinken omdat het mengsel nog zo vloeibaar en de partjes toch behoorlijk zwaar, heb ik zo op voorhand al in het glas gedaan (of je kommetje) en hier gewoon het mengsel over gegoten. Je kan de mousse ook in 1 grote schaal maken, laat je gewoon gaan!
• Neem nog een extra manderijn in partjes om achteraf mee af te werken, of meng al ietsje minder door de mousse zodat je er een paar over houdt. 

Het was wel even bang afwachten of de mousse wel zou opstijven, maar toen we 's avonds klaar waren om het dessert te verorberen, bleek dit echt super goed gelukt te zijn. Het was een machtig dessert, maar enorm lekker! De zware mousse in combinatie met die frisse mandarijn, om je vingers (of je glas) bij af te likken!!!

Een salade met courgette en portobello's

De salade dan... Hier ga ik vrij kort over zijn, geraak gewoon niet bij geblogd :-)

Het Portugese slaatje!

Amelie en ik hebben die bewuste 7 december, pré-birthday-party van mama, 2 salades gemaakt. Deze viel erg in de smaak, de tweede ietsje minder. Dat was een Portugees recept met wortel, bosuitjes en waterkers. Maar eerlijk: die zal ik niet zo snel nog eens opnieuw maken. Het was wel lekker hoor, maar niet bijster speciaal of zo... En wat een gepruts met die waterkers! Het recept ga ik dan ook niet bloggen, tenzij iemand er specifiek om vraagt, dan mag je het hebben :-)
Maar de salade met courgette was een echte meevaller en heb 'm gister dan ook opnieuw gemaakt voor het verlate Kerstfeest van dat ene je-weet-wel-samengesteld-gezin.

Men neme voor ongeveer 6-8 personen:

• 1-2 courgette in dunne plakken (hiervoor gebruikte ik de dunschiller)
• 9el olijfolie
• 200g paddenstoelenmelange
• 2tl oregano
• 2 portobello's
• 1/2 teen knoflook, geperst
• 1el witte wijnazijn
• 1tl fijne mosterd
• 1 gesnipperde sjalot
• 150g rucola of eventueel rucola slamelange
• peper en zout uit de molen
• eventueel 4el dry roasted amandelen (maar die heb ik niet gebruikt)

En dan aan de slag:

• Bestrijk de courgette plakjes met olijfolie en gril ze. Dit kan in een pan, maar ik heb dat in de contactgril gedaan, dan hoef je ze ook niet te draaien, in de pan wel. Daarna heb ik ze op een vel bakpapier laten afkoelen en bestrooid met peper en zout. 
• Snijd de paddenstoelen en portobello's in stukken. Verhit 2el olijfolie in een koekenpan en bak ze met de oregano, peper en zout naar smaak op een hoog vuur in 5 minuten gaar. Hang een vergiet boven een kom of pan en giet hierin de paddenstoelen, zodat het kookvocht wordt opgevangen. Gooi dit niet weg!!! Laat ze afkoelen.
• Klop een dressing van 3el olijfolie, knoflook, azijn, mosterd en het kookvocht van de paddenstoelen. Voeg de sjalot toe en kruid met peper en zout.
  
• Schep de sla om met de courgette, paddenstoelen en dressing. Als je wel amandelen wil gebruiken, mogen die er ook bij!

Smakelijk! 

Verder naar het hoofdgerecht: een simpele kipragout!

Werkelijk waar, dit recept was een godsgeschenk! Ik ben echt een kluns als het op vleesgerechten aan komt, een steak bakken is niets voor mij en een of andere rollade in de oven laten garen en besprenkelen en draaien, dat is niet aan mij besteed!
Op zoek dus naar iets "vlezigs" doch makkelijk. En natuurlijk, de Allerhande kwam maar weer eens met de oplossing. Een simpele, snelle kipragout met room, champignons en dragon. En snel was het zeker, in 20 minuten was het klaar (en daar heb ik het snijden van de champignons en co ook bijgeteld). Daar de goed gevulde ketel 's avonds ook nog eens in een mum van tijd leeg was, wil dan toch ook wel weer zeggen dat het wel te pruimen was, niet? Hij had misschien iets vaster van structuur mogen zijn, maar ik ben een echte "sopper" dus voor mij was het prima. Een lekkere salade erbij en krieltjes uit de oven... jammie!

Het recept is voor 10 personen, maar wij hebben de ketel leeg gesmikkeld met 9 :-)

Get this:

• 1kg kipfilet in blokjes
• 5el bloem
• 65g boter
• 625g champignons (ik heb de witte gemengd met kastanjechampignons)
• 500ml slagroom
• 8-10tl gedroogde dragon (ik hou wel van de smaak, dus ik heb er flink wat in gedaan, maar dat kies je uiteraard zelf)
• peper en zout uit de molen

And do this:

• Doe je kipblokjes in een ruime kom en bestrooi met de bloem, peper en zout. Wees even een Nigella Lawson en roer het om met je handen, heerlijk toch!
• Verhit de boter in een ruime pan en bak hierin de kipblokjes ongeveer 3-5 minuten tot ze rondom lekker bruin zijn.
• Snijd de champignons in plakjes en voeg toe aan de kip. Bak ze maar even mee op een hoog vuur.
• Voeg de slagroom en de dragon toe en laat pruttelen, op een laag vuur dit keer. Na een minuut of 3 ben je eigenlijk al klaar. Eventueel nog een beetje bijkruiden met peper en zout en klaar is kees, of beter: klaar is je ragout! Ik heb 'm 's middags gemaakt en 's avonds weer opgewarmd en even door laten pruttelen, zo wordt hij toch ietsje vaster.
  
• Voor de aardappelen heb ik krieltjes genomen en in partjes gesneden (met schil). Ongeveer een minuut of 7 laten koken (ligt ook een beetje aan de grote, ze hoeven niet helemaal gaar te zijn!!!) en afgieten. In een ovenschaal doen, flink kruiden met peper, zout, paprikapoeder, chili, tijm/rozemarijn en een flinke scheut olijfolie erover. En weeral een moment om de Nigella uit te hangen, lekker met je handen flink mengen. Ongeveer 30-40 minuten de oven in op een flinke temperatuur en ze zijn lekker krokant. Het kan zijn dat ze bij jou niet zo lang hoeven, maar mijn oven laat het de laatste tijd wat afweten, dus duurt het precies allemaal wat langer. Maar je kent je eigen oven het beste, dus dat zal je wel lukken!

De salades komen in een volgend blogje nog aan de beurt, maar ik was zo blij met dit recept. Tuurlijk, deze ragout kan niet tippen aan degene die mijn vader maakt, maar hij staat dan wel haast 2 dagen in de keuken. Een jaarlijkse traditie op Kerstavond: papa's kippenpasteitje met kroketjes: absoluut heerlijk en om je vingers bij af te likken!!! Ik kijk er dan ook ieder jaar weer met veel plezier (en honger) naar uit. Deze snelle ragout komt er nog niet eens bij in de buurt, maar is wel een perfecte invulling voor een snel, simpel en toch lekker vleesgerecht wat meestal iedereen wel weet te pruimen!

Het voorgerecht: een geroosterde tomatensoep...

Verder naar het voorgerecht dan. Weer iets winters, iets wat iedereen wel zal smaken en iets wat we 's
middags al konden maken en 's avonds enkel even hoefden op te warmen. Kwestie van zelf ook wat minder in de keuken te moeten staan en bij de gasten aan tafel te kunnen zitten. Praktisch, makkelijk, lekker en fun!
Ik zal het recept hier weergeven voor 4 personen, ik heb dat uiteraard maal 2,5 gedaan die avond.
Ga naar de supermarkt en haal het volgende:

• 560g tasty tom trostomaten (ja, dat is zoiets uit de Albert Heijn, maar ze zijn kleiner en steviger dan de gewone trostomaten. Zit zo tussen kerstomaat en gewone tomaat in)
• 2 rode uien
• 3 tenen knoflook
• 1/2 rode peper
• 2 takjes rozemarijn
• 1-2 ansjovisfilets
• 4el olijfolie
• 1l groentebouillon (ik maakte die gewoon van een tablet)
• 4el mascarpone
• peper en zout van de molen
  

En dan aan de slag:

• Verwarm de oven voor op 200 graden.
• Snijd de tomaten in vieren en de uien in halve ringen. Leg in een ovenschaal.
• Snijd de knoflook en rode peper fijn. Ris de naaldjes van de takjes rozemarijn en hak ze heel fijn. Bij gebrek aan "scherp" keukenmateriaal om dit klusje op te knappen, hebben wij de takken rozemarijn gewoon in zijn geheel toegevoegd en ze naderhand verwijderd. Snijd de ansjovisfilet fijn.
• Meng de olijfolie met de knoflook, rode peper, rozemarijn en ansjovis. Kruid goed met peper en zout en roer het mengsel door de tomaten en uien.
• Zet je schaal nu ongeveer 45 minuten in het midden van de oven. Schep af en toe eens om!
• Na die tijd genieten van het aroma door je keuken, mag je de schaal uit de oven halen. Schep alles in een pan (ik giet dat er gewoon in :-) ) en voeg de bouillon toe. Breng aan de kook en zodra het pruttelt haal je de pan maar weer van het vuur en pureer je het goedje met de staafmixer. Ik vind een paar brokjes en pitjes niet zo erg in de soep, maar als je 'm echt helemaal stukjes-vrij wil, kan je hem nu nog door een zeef halen. Voor mij hoeft dat niet, dus ik was klaar.
• Als je gaat serveren, doe je een lekkere portie in een soepkom en voeg je er een eetlepel mascarpone aan toe, mmmmmmmm!!!

Een tomatensoep op eens een andere manier. Zeer geslaagd, de pan raakte hier makkelijk leeg. Een goed stuk donker stokbrood erbij en klaar.
Smakelijk!

De zelfgemaakte saucijzenbroodjes, een lekker aperitiefhapje!

Zo, eindelijk weer eens een receptje bloggen :-)

Voor het verjaardagsdinertje van mama maakte we dus zelf kleine saucijzenbroodjes als aperitiefhapje. Ik had er niet zoveel van verwacht, wilde gewoon iets winters en iets makkelijks en iets wat iedereen wel zou lusten. Wonderbaarlijk genoeg waren ze wel héél erg lekker, een ware aanrader dus!!! De week erna gaf mam nog een feestje voor haar familie en vrienden en mocht ik ze dus ook opnieuw maken, een mooi compliment.
In dit recept ben ik uit gegaan van 1 pak bladerdeeg waarin er 5 vierkante plakjes zitten (diepvries bij de Colruyt). We waren met 9 personen, ze hadden genoeg, maar ze waren wel zo op hoor. De week erna heb ik 2 pakken gebruikt en kwam ik ongeveer aan 50 stuks. Laat je bladerdeeg wel op tijd flink ontdooien, dat maakt het werken echt een stuk makkelijker!

Dit heb je nodig:

• bloem
• 5 plakken bladerdeeg, ontdooid
• 350-400g varkens-chipolata
• 1 eidooier
• 3el melk
• sesamzaadjes

En daar doe je het volgende mee:

• Verwarm je oven voor op 180 graden.
• Bestuif je werkvlak (ik gebruik gewoon het aanrecht, maar een grote plank is ook prima) met wat bloem. Rol een plak blader uit, een rechthoek moet het worden. Maak het niet al te dun, maar erg dik hoeft natuurlijk ook niet hé.
• Neem een scherp mes en verwijder hiermee het velletje van de worst. Een gepruts, ik weet het, maar het zal lonen :-)
• Klop in een kommetje de eidooier los met de melk. 
• Bestrijk het plakje bladerdeeg met het mengsel en leg een streep worst over de lengte van het bladerdeeg en vouw dicht. Druk het met je vingers goed vast en gebruik een gebakvorkje om nog eens over de rand te gaan. Het moet echt heel goed dicht zitten!
• Snij het nu maar in stukjes, zo groot als je zelf wilt en leg ze met enige afstand van elkaar op een bakplaat (antiaanbaklaag of velletje bakpapier). 
• Doe hetzelfde met de andere vellen bladerdeeg. Bij grote hoeveelheden zul je ze wel moeten verdelen over verschillende bakplaten. Je kunt ze trouwens perfect een tijd van tevoren klaar maken en bewaren in de koelkast. Als je ze nodig hebt, de oven in en klaar.
• Als je ze allemaal op je bakplaat hebt liggen, bestrijk ze dan met het eimengsel en bestrooi met de sesamzaadjes. 
• Bak ze ongeveer 20 minuten of zeker tot ze mooi goudbruin en gerezen zijn. Een beetje mosterd in een klein kommetje erbij serveren en hup, bikkelen!

Wij hebben in ieder geval gesmuld :-)

Een Kerstwens, op de valreep!

Ja, ik weet het, ik ben te laat!
De Kerstdagen zijn eigenlijk zo goed als om en nu kom ik nog even met een Kerstwens... Maar ja, zo kunnen we de mooie dagen toch nog een beetje verlengen!

Wat ik jullie wensen wilde, waren hele mooie, gezellige, culinaire, familie-rijke, vreugdevolle, gelukkige en liefdevolle Kerstdagen en ik kan nu enkel nog hopen dat jullie die allemaal hebben mogen ervaren!!!
Wat ik jullie nu nog wens, is een mooie Tweede-Kerstdag-Avond. Een gezellige avond, misschien met familie, misschien met vrienden, misschien met je huisdier lekker op de zetel of wie weet, met je geliefde als toeschouwer van ons toneel straks.
Doordat wij een groot-nieuw-samengesteld-uiterst-gezellig-gezin zijn, is het soms wat moeilijk om een avondje te vinden waarop wij allemaal aanwezig kunnen zijn. Wij zullen Kerstmis dan ook pas aanstaande zaterdag vieren en hebben dus nog een portie Kerstsfeer tegoed! Voor wie dit scenario ook geldt of gewoon voor de mensen die graag een derde en vierde Kerstdag eraan breien, ook voor jullie allemaal nog een fantastische dag/avond, waarop er veel gelachen mag worden, genietend van het samenzijn, van elkaar, van lekker eten en drinken en wie weet wel van een heel leuk pakje.

Hopelijk werd Kerstmis 2013 voor iedereen een heuglijke bedoeling en kan iedereen er straks weer tevreden en positief naar terug kijken. De sneeuw ontbrak dan wel dit jaar, maar hey, uiteindelijk maken we toch zelf de sfeer en gezelligheid! Hopelijk hebben jullie allemaal genoten en voor wie nog iets tegoed heeft: geniet er nog van!!!

Merry Christmas to you all!!!
X

Wat we gemaakt hebben voor het verjaardagsdinertje van mama is...

Laat ik eerst even een overzicht geven over hetgeen we hebben gemaakt voor de verjaardag van mam. Het "thema" (bah, klinkt eigenlijk niet zo leuk, maar we wilden er gewoon voor zorgen dat alles een beetje op 1 lijn zat en het niet zou eindigen in een al te eclectische maaltijd!) voor de avond was Winter Wonderland. De Winter sloeg vooral op het eten, lekkere winterkost. En het Wonderland sloeg dan meer op de kitshy decoratie :-)
Als aperitiefhapje maakten we zelf mini-saucijzenbroodjes, die wonderbaarlijk genoeg eigenlijk echt super-super-super lekker waren, als schrijf ik het zelf. Het voorgerecht bestond uit een geroosterde tomaten-soep met brood, gevolgd door het hoofdgerecht dat dan weer bestond uit ovengebakken krieltjes, 2 salades en kipragout. Als afsluiter de toch wel heftige chocolademousse met mandarijn en toch waren alle glaasjes leeg op het einde van de avond!!!
De inspiratie haalde ik vooral op Allerhande, een site van de Albert Heijn waar je echt super veel recepten vind die ook zeer haalbaar, betaalbaar en qua ingrediënten ook vindbaar zijn. Maar zoals je ondertussen wel weet probeer ik toch wel een persoonlijke draai te geven aan de recepten en nu kreeg ik daarbij dan ook nog de excellente hulp van mijn (stief)zus Amelie, waarvoor mijn dank lieverd!!!
Komende dagen zal ik de recepten, voorzien van een maak-verhaal zeker online zetten :-)

Een klein writers-block, zo net voor het einde van het jaar

Hallo lieve lezers,
Mijn oprechte excuses voor de stilte die er toch wel gevallen is op mijn blog. Maar eerlijk, ik had
echt even last van een soort writers-block want gekookt werd er uiteraard, enkele foto's ook gemaakt hiervan, maar het dan omgieten tot een leesbaar verhaal met een receptje, dat was me teveel.
Het zou maar een saaie bedoeling zijn geworden als ik het toch had gedaan en ik ben nu net weer zo iemand die het ofwel voor 500% goed MOET doen of gewoonweg helemaal niet. Altijd zo geweest, niet altijd evident of productief of aanmoedigend, maar hey, that's me :-)
Ondertussen lagen de gebruikte recepten op mijn ovenrooster, verstopt achter het donkere raampje van de oven, slechts af en toe roepend om mijn aandacht als ik dan toch iets in de oven moest verwarmen. Maar ik stopte ze steeds terug, geen zin om te schrijven, maar wel steeds oplettend dat de oven niet meer te warm was als ik ze er weer inschoof, want ik wist wel dat ik op een dag toch weer de drang tot schrijven zou voelen.
En jawel, die dag is vandaag!!! Joepie!!! Maar wat nu weer iets minder leuk is, is dat ik vandaag nou net echt geen tijd heb :-( Het is nu 16u45, net terug van een laatste tekstrepetitie om vanavond te kunnen schitteren bij de laatste toneelvoorstelling van onze Speelgroep Van Eyck. Dadelijk even wat chili eten (ja, die eigengemaakte van een tijdje geleden, hoop dat hij op tijd ontdooit is!) en om 18u30 moet ik alweer gedoucht en gepakt in het cultureel centrum zijn, kwestie van tijd genoeg te hebben voor de maquillage hé! Je merkt het al, er zal helaas niet veel geschreven worden, want de tijd is op voor vandaag. Maar door dit toch nog even snel te posten, kan ik mezelf er weer toe dwingen om het de komende dagen dan ook af te maken en jullie te vertellen wat mijn zus en ik in elkaar hebben geflanst voor de verjaardag van mama op 7 december. Nog even geduld dus, het komt eraan. Het was lekker, het was gezellig en ik heb vooral genoten van het koken met mijn zus. Het lief heeft zorgzaam geholpen door steeds alles af te wassen wat wij gebruikten en de hond heeft haar steentje bij gedragen door alle geknoeide hapjes direct op te eten en tussendoor de wacht te houden (op vallende hapjes uiteraard) en hierdoor ook onze voeten te verwarmen. Het was een gezellige en productieve dag en die avond hebben we met het grote-nieuw-samengesteld-uiterst-gezellig-gezin gesmuld en gevierd en gelachen...

Appelflappen en restjes-zoete-stengels

Morgen krijg ik bezoek van mijn allerliefste stiefzus en wat is er nu lekkerder bij ne warme choco dan een knapperige appelflap. Maar daar ik morgen echt geen tijd heb om ze nog te bakken (niet dat het zoveel tijd in beslag neemt hoor), doe ik dat vandaag.


Een super makkelijk lekker ding om te maken, echt een eitje! Snel klaar, relatief weinig gesmos en toch lekker, meer moet dat niet zijn, toch?


Het enige wat je nodig hebt is:

• 2 appels, geschild en in mini-blokjes (brunoise)
• flink wat kaneel (of iets minder als je dat niet zo graag hebt)
• 2 eetlepels rietsuiker (meer of minder mag ook, gewone suiker is ook geen probleem)
• een handjevol amandelschilfers, liefst even geroosterd in een pan zonder bakvet
• 10 vierkantjes bladerdeeg
• 1 of 2 losgeklopte eidooiers
• nog wat suiker

Verwarm je oven voor op 200 graden.

Doe de appel, amandelschilfers, rietsuiker en kaneel in een kom en meng goed door elkaar. Mijn bladerdeeg was vrij dik en moest nog wat uitgerold worden. Dat hangt natuurlijk een beetje af van welk merk en zo je hebt. Bij gebrek aan een deegroller, moest ik creatief zijn en heb ik het maar met een lege fles rum gedaan :-)

Neem een velletje bladerdeeg en leg in het midden een hoopje van het appel-mengsel. Bestrijk 2 randjes licht met het eigeel en vouw dicht. Druk de randen goed samen met een vork. Zorg dat het echt goed op elkaar zit, anders gaan ze tijdens het bakken helemaal open en loopt de
lekkere vulling eruit!

Doe dit 10 keer (ik heb het in 2 keer gedaan want ze hebben toch wat ruimte nodig op de bakplaat)

en leg ze op een velletje bakpapier op je bakplaat. Bestrijk ze goed met het eigeel en bestrooi rijkelijk met de suiker. Nu zijn ze al klaar voor de oven. Schuif de bakplaat in het midden van de oven en bak 20 à 25 minuten. Kijk af en toe of ze niet té bruin worden, maar laat toch lang genoeg in de oven, anders zal je bladerdeeg in het midden niet echt gaar zijn.

Als je het gevoel hebt dat ze lang genoeg hebben gebakken, dan haal ze er maar snel uit en leg ze op een rooster om af te koelen. Hierna heb ik mijn 2e lading de oven in geschoven.

Ja, ik moet toegeven dat ik er maar 9 stuks heb kunnen vullen met het appelmengsel! Ten eerste heb ik het laatste partje appel niet gebruikt maar aan de hond gegeven. Ze moet haar naam "Poubelle" toch waarmaken hé... En ik heb de flappen wel rijkelijk belegd, vind het wel lekker om flink wat appel te moeten verorberen.
Maar dat betekende dus dat ik nog 1 vierkantje bladerdeeg over had, natuurlijk reeds ontdooid en niet meer goed om in te vriezen dus. Wat moest ik daar nu weer mee??? Een kaasstengel wordt een beetje lastig als je alleen maar een plakje gouda voor op de boterham in huis hebt. Olijven heb ik ook niet meer in de kast staan. Euhm... Ja, dan wordt het een zoete stengel. Ga het gewoon eens proberen, we zien wel wat het geeft. Als het ook mislukt is dat nu ook weer geen ramp. Maar ik gooi dat laatste stukje niet zomaar weg!!!

Dus rolde ik het laatste vierkantje nog eens goed dun uit en sneed er reepjes van. Heb ze direct op een velletje bakpapier op een bakplaat gelegd en ingewreven met het losgeklopte eigeel. Dan maar een streepje honing op ieder reepje. Kan toch niet slecht zijn, neem ik aan! Flink wat amandelschilfers erover, was wel een gepruts om zoveel mogelijk OP de reepjes te krijgen in plaats
van ERNAAST. Nog wat suiker erover en hup, de oven in! Spannend!

Na 15 minuten vind ik de kleur wel prima en haal ik ze eruit. Het ruikt lekker en ziet er best wel smakelijk uit! Maar ik hou me in, zet mijn Nespresso apparaat aan, warm een beetje melk op, zet daar wat koffie bij en ga er eens rustig voor zitten.
Mmmmmmm, de flappen zijn lekker, maar die stengel... dat is pas een schot in de roos. Een heerlijk stokje voor bij de koffie! Knapperig, zoet en net groot (of klein) genoeg om als koekje door
te gaan. Dat vind ik nou weer leuk, zo'n ontdekking. Gewoon proberen, gewoon doen... Dat gaat heel vaak mis hoor, dat geef ik eerlijk toe! Maar deze keer niet, joepie!!!!!

Snelle pasta met scampi's, voor een doordeweekse werkdag

Marineren

En maar werken en werken... En dan kom je 's avonds thuis en moet je nog verder werken, want de magen moeten ook gevuld en liefst niet iedere
dag met "rommel" van de afhaal :-)
Ik kan niet ontkennen dat ik het me doordeweeks graag makkelijk maak. Mijn diepvries zit steeds vol met hulpmiddeltjes: romige aardappelpuree per portie, potjes heerlijke spaghettisaus, vulling voor de burrito's, zakjes peterselie, zakjes geraspte kaas, chili con carne, rundstartaartjes, sauciskes, gehakt, een pakje vissticks en een zak easy-peel scampi's. Afgezien van dat vlees en vis, alles zelf gemaakt uiteraard! In de voorraadkast nog wat rode kool, een rookworst, pasta, rijst, tomatenblokjes en boontjes en ik kan altijd wel iets in elkaar flansen voor een snelle, doch enigszins gezonde hap.

Vandaag werd dat pasta met scampi's en rucola. Zo makkelijk en zo lekker. Ik had nog een pakje verse pasta in de koelkast staan, dat koop ik enkel als het ergens in de promo is. Nu dus een aanbieding van de Appie, voor nen euro :-) Maar het gaat net zo makkelijk met gedroogde pasta hoor! Doe ik normaal ook, maar daar de houdbaarheidsdatum van de tagliatelle niet meer zo heel ver in het verschiet ligt, maak ik deze nu maar op. Het hele gerechtje is trouwens best budget-vriendelijk. Buiten de pasta, komt alles van Lidl. Daar hebben ze in het vriesvak easy-peel scampi's voor weinig geld. Daar is het darmkanaal al uitgehaald en ze zijn super makkelijk te pellen, net zoals de verpakking je vertelt!

Om deze blog ook maar doordeweeks kort te houden, even snel op een rijtje wat ik gebruikt heb:

• 18 gepelde scampi's (kijk gewoon even hoeveel je er eet en hoe groot ze zijn)
• 250g pasta (ik had dus verse tagliatelle)
• olijfolie
• peper en zout uit de molen
• chili-vlokken
• 1 rode peper, zaadjes en zaadlijsten verwijderd, in fijne reepjes geknipt
• 2 uien, in fijne halve ringen (ik had een witte en een rode)
• 1 teentje knoflook, fijngehakt
• flesje room (hoeveelheid hangt beetje van jezelf af)
• zakje rucola
• geraspte parmigiano 

En daarmee deed ik dit:

• Doe de scampi's met de uien, knoflook, geknipte peper, chilivlokken, peper en zout in een kommetje en overgiet met wat olijfolie. Laat dit een tijdje marineren. Je zou het ook de avond/ochtend van tevoren kunnen maken en dan een tijd laten staan in de koelkast.  Als je het liever iets minder pikant hebt, laat de peper of de vlokken dan gerust vallen hoor!
• Zet water op voor je pasta en kook deze (terwijl je je scampi's gaat bakken) gaar volgens de aanwijzing op de verpakking.
• Doe een klein beetje olijfolie in een pan en laat heet worden. Voeg de scampi's toe met alle ingrediënten die erbij zitten. Schraap het bakje maar goed uit :-) Bak ze onder goed roeren, gaar.
• Voeg net zoveel room toe, tot jij het gevoel hebt dat je genoeg saus hebt. Ik heb graag een flinke lepel saus bij mijn pasta, het lief net niet...
• Laat maar even doorkoken, kruid nog af met peper en eventueel zout en als je echt wil nog wat chilipoeder.
• Doe de pasta in een diep bord, bestrooi rijkelijk met rucola (geen paniek, ziet er gigantisch uit, maar slinkt door de warmte dadelijk tot een minuscuul hoopje), doe daar de scampi's met de saus over en strooi er wat parmigiano over. Klaar!

Laat het smaken en verlaag het tempo nu maar wat, want door het snelle koken zou je je bord wel eens heel snel leeg kunnen hebben ;-)