De zelfgemaakte saucijzenbroodjes, een lekker aperitiefhapje!

Zo, eindelijk weer eens een receptje bloggen :-)

Voor het verjaardagsdinertje van mama maakte we dus zelf kleine saucijzenbroodjes als aperitiefhapje. Ik had er niet zoveel van verwacht, wilde gewoon iets winters en iets makkelijks en iets wat iedereen wel zou lusten. Wonderbaarlijk genoeg waren ze wel héél erg lekker, een ware aanrader dus!!! De week erna gaf mam nog een feestje voor haar familie en vrienden en mocht ik ze dus ook opnieuw maken, een mooi compliment.
In dit recept ben ik uit gegaan van 1 pak bladerdeeg waarin er 5 vierkante plakjes zitten (diepvries bij de Colruyt). We waren met 9 personen, ze hadden genoeg, maar ze waren wel zo op hoor. De week erna heb ik 2 pakken gebruikt en kwam ik ongeveer aan 50 stuks. Laat je bladerdeeg wel op tijd flink ontdooien, dat maakt het werken echt een stuk makkelijker!

Dit heb je nodig:

• bloem
• 5 plakken bladerdeeg, ontdooid
• 350-400g varkens-chipolata
• 1 eidooier
• 3el melk
• sesamzaadjes

En daar doe je het volgende mee:

• Verwarm je oven voor op 180 graden.
• Bestuif je werkvlak (ik gebruik gewoon het aanrecht, maar een grote plank is ook prima) met wat bloem. Rol een plak blader uit, een rechthoek moet het worden. Maak het niet al te dun, maar erg dik hoeft natuurlijk ook niet hé.
• Neem een scherp mes en verwijder hiermee het velletje van de worst. Een gepruts, ik weet het, maar het zal lonen :-)
• Klop in een kommetje de eidooier los met de melk. 
• Bestrijk het plakje bladerdeeg met het mengsel en leg een streep worst over de lengte van het bladerdeeg en vouw dicht. Druk het met je vingers goed vast en gebruik een gebakvorkje om nog eens over de rand te gaan. Het moet echt heel goed dicht zitten!
• Snij het nu maar in stukjes, zo groot als je zelf wilt en leg ze met enige afstand van elkaar op een bakplaat (antiaanbaklaag of velletje bakpapier). 
• Doe hetzelfde met de andere vellen bladerdeeg. Bij grote hoeveelheden zul je ze wel moeten verdelen over verschillende bakplaten. Je kunt ze trouwens perfect een tijd van tevoren klaar maken en bewaren in de koelkast. Als je ze nodig hebt, de oven in en klaar.
• Als je ze allemaal op je bakplaat hebt liggen, bestrijk ze dan met het eimengsel en bestrooi met de sesamzaadjes. 
• Bak ze ongeveer 20 minuten of zeker tot ze mooi goudbruin en gerezen zijn. Een beetje mosterd in een klein kommetje erbij serveren en hup, bikkelen!

Wij hebben in ieder geval gesmuld :-)

Snelle chili uit de vooraadkast

En het opruimen gaat verder. Een pakje brood-bloem is niet het enige wat ik achter in de kast vind. Zo staan er nog een hoop blikken bonen en het eerste wat me te binnen schiet is chili con carne. Past ook precies bij het seizoen en smaakt toch zo lekker met een goed stuk brood erbij.
Als ik verder ga zoeken naar ingrediënten die hiervoor toch wel echt nodig zijn, hoop ik van harte dat ik niet naar de winkel hoef om iets bij te halen. Dat is nou net weer niet de bedoeling van mijn grote opruiming!
Stiekem moet ik wel weer even terug denken aan de chili die ik laatst at. Dat was het laatste bakje dat ik nog in de diepvries had, het allerlaatste bakje chili van mijn oom Angelo, het laatste bakje van de lekkerste chili die ik ooit heb gegeten!!! Hij maakt al jaren dezelfde, maar hij is zoooooo lekker, ik kan er mijn vinger niet opleggen wat 'm zo lekker maakt, hij wil het me ook niet vertellen, helaas! Ik weet nu al dat de mijne nooit zo zal worden, kan ook niet en misschien ook maar goed. Zo blijf ik ongelooflijk genieten als ik nog eens een bakkie van de zijne kan verorberen.

Naar de supermarkt hoef ik niet meer. Alles wat ik nodig heb, heb ik kunnen vinden. Mijn diepvries bevat toch altijd wel leuke verrassingen, heerlijk! De paprika, peper, verse peterselie, erwtjes en het gehakt heb ik er toch nog gevonden. De kast bood me dan weer bonen, tomatenblokjes en mais aan. Veel meer heb je niet nodig!
Dit is wat ik bij elkaar sprokkelde:

• 500g gehakt (half-om-half)
• 2 blikjes tomatenblokjes (à 400g)
• 1 blik bruine bonen (à 800g)
• 2 blikken kidney bonen (à 400g)
• 1 blik mais (à 300g)
• 200g erwtjes
• 2 paprika's (had nog een zakje reeds gesneden stukjes in de diepvries, 3 kleuren ook nog)
• 1 grote rode peper
• verse peterselie
• 2 uien (ik had nog een rode ui en een vrij grote sjalot)
• 3 tenen knoflook
• 2 rundsbouillonblokjes
• peper en zout uit de molen
• paprikapoeder
• 4 gedroogde chili-pepertjes
• een flinke streep harissa
• water uit de kraan
• klontje boter

Na de zoektocht, is het dan eindelijk tijd om eraan te beginnen. Zo maak ik een chili uit de voorraadkast:

• Doe het klontje boter in een ruime pan, zet het vuur aan en wacht tot de boter heet genoeg is.
• Doe de fijngesneden ui, de verknipte peper en de look in de pan en fruit goed aan. Ja, een verknipte peper, dat lees je goed! Niets zo handig als je peper in 2 te snijden in de lengte, de zaadjes te verwijderen en dan gewoon fijne reepjes te knippen met de keukenschaar.
• Dan het gehakt erbij en rul bakken (= al roerend bakken tot het gaar is en helemaal uit elkaar valt). Kruid al flink met peper en wat zout.
• De paprika in blokjes erbij, wat paprikapoeder, de 4 gedroogde chili's en flink roeren maar.
• Dan de 2 blikken tomatenblokjes en een half blikje water. Ik vul meestal 1 blikje met water uit de kraan en giet het dan over in het tweede blikje. Zo heb je toch alle "tomatenrestjes" uit je blik en maken de blikjes tenminste mijn PMD-bak niet zo vies en rood. Gooi trouwens het overblijvende half blikje water niet meteen weg, je hebt het misschien nog nodig!
• Tenslotte de bouillonblokjes en de erwtjes er nog bij, even roeren en laat dit maar rustig pruttelen. Als je snel wilt zijn (zoals ik vandaag), is 10-15 minuten al genoeg hoor. Als je wat meer tijd hebt, mag je het gerust wat langer laten duren, maakt het alleen maar lekkerder.
• Nu is het tijd voor de bonen en de mais. Die heb ik samen in een vergiet gedaan en flink afgespoeld met koud water. In die blikjes zitten toch altijd veel bijgevoegde stoffen en zeker zout. Het is misschien een kronkeltje in mijn hoofd, maar ik spoel die altijd zoveel mogelijk weg. Kwestie van een tikje minder van die "troep" door mijn eten te mengen.
  De bonen en mais doe ik er pas op het laatste moment bij, want ze hoeven enkel op te warmen. Als je ze laat koken, koken ze gewoon kapot! En nu doe ik er ook het resterende halve blikje water bij, zodat alles toch zo goed als onder staat. Ik hou persoonlijk wel van wat "vocht" in de chili, zo heerlijk om je brood in te soppen! Maar voor wie liever een vaste variant heeft, laat gerust het water weg, het is echt niet noodzakelijk.

's Avonds warm ik simpelweg de chili eventjes op, tot net tegen de kook. Een flink stuk vals-speel-brood met goede boter erbij en hopla: een stevige, pittige maaltijd voor een koude, grijze avond. Hartverwarmend (en tongprikkelend), dus geniet!