De zelfgemaakte saucijzenbroodjes, een lekker aperitiefhapje!

Zo, eindelijk weer eens een receptje bloggen :-)

Voor het verjaardagsdinertje van mama maakte we dus zelf kleine saucijzenbroodjes als aperitiefhapje. Ik had er niet zoveel van verwacht, wilde gewoon iets winters en iets makkelijks en iets wat iedereen wel zou lusten. Wonderbaarlijk genoeg waren ze wel héél erg lekker, een ware aanrader dus!!! De week erna gaf mam nog een feestje voor haar familie en vrienden en mocht ik ze dus ook opnieuw maken, een mooi compliment.
In dit recept ben ik uit gegaan van 1 pak bladerdeeg waarin er 5 vierkante plakjes zitten (diepvries bij de Colruyt). We waren met 9 personen, ze hadden genoeg, maar ze waren wel zo op hoor. De week erna heb ik 2 pakken gebruikt en kwam ik ongeveer aan 50 stuks. Laat je bladerdeeg wel op tijd flink ontdooien, dat maakt het werken echt een stuk makkelijker!

Dit heb je nodig:

• bloem
• 5 plakken bladerdeeg, ontdooid
• 350-400g varkens-chipolata
• 1 eidooier
• 3el melk
• sesamzaadjes

En daar doe je het volgende mee:

• Verwarm je oven voor op 180 graden.
• Bestuif je werkvlak (ik gebruik gewoon het aanrecht, maar een grote plank is ook prima) met wat bloem. Rol een plak blader uit, een rechthoek moet het worden. Maak het niet al te dun, maar erg dik hoeft natuurlijk ook niet hé.
• Neem een scherp mes en verwijder hiermee het velletje van de worst. Een gepruts, ik weet het, maar het zal lonen :-)
• Klop in een kommetje de eidooier los met de melk. 
• Bestrijk het plakje bladerdeeg met het mengsel en leg een streep worst over de lengte van het bladerdeeg en vouw dicht. Druk het met je vingers goed vast en gebruik een gebakvorkje om nog eens over de rand te gaan. Het moet echt heel goed dicht zitten!
• Snij het nu maar in stukjes, zo groot als je zelf wilt en leg ze met enige afstand van elkaar op een bakplaat (antiaanbaklaag of velletje bakpapier). 
• Doe hetzelfde met de andere vellen bladerdeeg. Bij grote hoeveelheden zul je ze wel moeten verdelen over verschillende bakplaten. Je kunt ze trouwens perfect een tijd van tevoren klaar maken en bewaren in de koelkast. Als je ze nodig hebt, de oven in en klaar.
• Als je ze allemaal op je bakplaat hebt liggen, bestrijk ze dan met het eimengsel en bestrooi met de sesamzaadjes. 
• Bak ze ongeveer 20 minuten of zeker tot ze mooi goudbruin en gerezen zijn. Een beetje mosterd in een klein kommetje erbij serveren en hup, bikkelen!

Wij hebben in ieder geval gesmuld :-)

Zondag, zalig zuurvlees!

Wat doe je op een luie, regenachtige zondag als het lief weg is om tennisles te geven en je echt geen zin hebt om de deur uit te gaan? 

Juist ja, kokkerellen! 

Gelukkig had ik gister al rekening gehouden met dit scenario en heb ik alles wat ik vandaag nodig heb al in de (koel)kast liggen. 

Zuurvlees eet je uiteraard met frietjes, het lekkerste wat er is (vergeet de flinke lepel mayonaise niet!). Daar ik niet beschik over een frietketeltje en mijn dampkap zo slecht is in het wegzuigen van vieze geurtjes, begin ik er niet aan om deze zelf te bakken. Heb je die mogelijkheid wel, doe dat dan zeker, dat maakt het plaatje (en de smaak) helemaal af. Voor vanavond zullen frietjes van de frituur hier ook wel volstaan.

Natuurlijk ben ik gister ook bezig geweest met het opzoeken van receptjes en heb er weer een eigen verhaaltje van gemaakt. Ik heb al jaren recepten gespaard uit de "Allerhande", een gratis, maandelijks tijdschrift van de Albert Heijn, boordevol recepten en tips en meer van dat leuks. Hier haal ik dan ook veel inspiratie uit en dan wat speuren op het net. Maar dan die benamingen he! In Nederland noemen ze het een en ander toch net effe anders dan de Vlamingen. Op mijn boodschappenlijstje stond dus: 500g runderborst of riblappen. Moet eerlijk zeggen dat ik dat in de GB hier nog niet ben tegengekomen, een escalope daarentegen. Soit, daar ik toch in Sittard moest zijn, ben ik daar dan ook maar direct naar de Albert Heijn gegaan, kwestie van toch zeker met het juiste stuk vlees thuis te komen. Na 20min zoeken in de gigantische vleesafdeling daar, lag er helaas nog geen runderborst in mijn karretje, ook geen riblap. Ik ben echt een enorme leek op het gebied van vlees en hun benamingen en bereidingen, laat staan over welke "onderdelen" ze het steeds maar hebben. Vraag me niet waar de kotelet bij een varken zit of een runderlapje bij een os! En daar stond ik dan... Opeens zag ik iets handigs: mooie blokjes rundvlees, perfecte dobbelstenen. Fijn, hoef ik dat niet meer te doen! Op de verpakking stond: hachee vlees. Wat is dat nou weer??? Ja, ik weet het, ik ben geen "echte" Vlaamse, mijn roots liggen nog steeds in Nederland. Maar hachee vlees? Noumoe, nooit van gehoord joh! Het heerlijke idee dat ik thuis geen tijd meer moet steken in het snijden van het vlees (zoals jullie weten uit een vorige blog, doe ik dus alles in de keuken met mijn ouderwets mini-keukenmesje, dus je kunt mijn frustratie wel al voelen he), doet me besluiten om een gokje te wagen en ik koop gewoon 500g hachee vlees, hopla. 

Als ik na het winkelen een bezoekje breng aan mijn (nog steeds zeer Nederlandse en ook zeer culinair aangelegde) vader, kom ik erachter dat hachee een soort stoofgerecht is wat eigenlijk wel iets weg heeft van zuurvlees. Maar daar waar het zuurvlees eerder Limburgs is en met stroop en peperkoek, is hachee eerder Brabants en zonder stroop en peperkoek. Wat een opluchting, een goede gok, dat vlees!

Maar goed, nu is het zondag, ik heb de juiste ingrediënten en ik ben er klaar voor. Klein detail echter nog: als je tijd genoeg hebt, zet het vlees dan een dag vroeger in de marinade. Dat mag gerust een 24 tot zelfs 48u staan! Bij mij waren dat slechts 4u, maar ook dit is gelukt!!!

Dit heb je allemaal nodig:

• 500g runderborst/riblappen/hacheevlees in blokjes van 2-2cm

• 350g uien (ik heb een mix van witte en rode gebruikt) in fijne, halve ringen

• 3 blaadjes laurier

• 8 kruidnageltjes

• azijn

• water uit de kraan

• peper en zout uit de molen

• een halve pot stroop

• 3 flinke plakken peperkoek/ontbijtkoek/gemberkoek (let op dat je niet die neemt met de dikke suikerklonten aan de zijkant, of snij er die dan even af!)
  

En aan de slag:

• Neem een kom/pot/bak die je goed kunt afsluiten en doe het vlees erin. Voeg de uien toe, laurier en kruidnagels en kruid flink af met peper en zout. Maak dan een mengsel van half azijn en half water en overgiet het vlees tot alles goed onder staat. Dek goed af. Dit is je marinade en laat dit in de koelkast maar lekker trekken. Bij mij was dit een uurtje of 4, maar dit mag tot 48u blijven staan.

• Na al die uurtjes ruikt de koelkast erg naar uien, maar dat weegt niet op tegen de geur die
  
  
  er weldra door je keuken trekt :-) Haal het vlees er maar uit en giet af. Let op: bewaar je marinade, die hebben we nog nodig! Ik heb een keteltje genomen en er een vergiet in gehangen, vlees erin gekieperd en de marinade opgevangen in het keteltje. Dit heb ik met een pollepel bij mijn vuur gezet, zo is het straks makkelijk om steeds wat vocht toe te voegen tijdens het pruttelen van het vlees.
  

• Nu even prutsen, maar vis je vlees tussen de uien en kruidnageltjes en laurier uit en dep het goed droog. Een flinke klont boter in een pan met dikke bodem en laat maar goed heet worden.

• Bak het vlees goed aan in de hete boter en kruid nog eens met peper en zout. Ondertussen vis je ook de kruidnageltjes en laurier tussen de uien uit. Hou ze apart als je deze wil gebruiken in het vlees of gooi weg als je dadelijk nieuwe wil toevoegen.

• Als het vlees goed is aangebakken, voeg je de uien ook toe. Als deze even hebben meegebakken, voeg je er maar al 2 flinke eetlepels stroop aan toe. Schoon kleurke nu :-)

• Blus met de marinade tot het vlees net onder staat en voeg je laurier en kruidnageltjes weer toe. 

• Nu is het wachten en wachten en wachten... Laat op een zacht vuurtje zeker 2,5u pruttelen! Je vlees moet uiteindelijk helemaal uit elkaar vallen, het moet echt draadjesvlees worden en dat duurt wel even!

• Uiteraard ga je tussendoor een paar keer roeren en voeg je zo nodig nog wat van je marinade toe (deze heb ik zelf wel wat aangelengd met water, omdat ik het persoonlijk al zuur genoeg vond, maar dat is een persoonlijke keuze). Ook voeg ik regelmatig een flinke eetlepel stroop toe om het zure van de azijn wat te temperen. Je mag uiteraard ook wat suiker toevoegen als je het nog te zuur vindt!

• Na 2,5u roeren en proeven en toevoegen en wachten, is het dan tijd voor de peperkoek.
  
  
  Die gaat de saus nog wat binden en geeft nog een zoetere, typische smaak aan je zuurvlees. Snijd de peperkoek wel in hele kleine blokjes, anders lost hij maar erg moeizaam op! Voeg maar toe en laat nog eens 20min zachtjes pruttelen tot de peperkoek is opgelost en voor jouw gevoel de smaken helemaal goed zitten.
  

• Stuur ondertussen je lief, kotgenoot, echtgenoot of buur naar de frituur voor een portie Vlaamse frietjes zodat hij/zij weer terug is tegen de tijd dat het Nederlands/Limburgs zuurvlees echt op punt is. Een lekkere klodder mayonaise erbij en smikkelen maar!
  

 

Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat er zo lang "werk" (eerder wachten) aan is, je moet toch steeds blijven opletten en roeren en bijvoegen. Maar tjonge, het loont wel. Zo lekker!!! Er is wel 1 ding dat ik volgende keer anders zou doen en dat is dat ik nog meer uien zou gebruiken. Volgens mij kan een verhouding van 500g vlees en 500g uien best. Het is niet per se nodig, maar ik hou wel van een uitje :-)

Gaan jullie het ook eens proberen? 

Liefs

X

Snelle chili uit de vooraadkast

En het opruimen gaat verder. Een pakje brood-bloem is niet het enige wat ik achter in de kast vind. Zo staan er nog een hoop blikken bonen en het eerste wat me te binnen schiet is chili con carne. Past ook precies bij het seizoen en smaakt toch zo lekker met een goed stuk brood erbij.
Als ik verder ga zoeken naar ingrediënten die hiervoor toch wel echt nodig zijn, hoop ik van harte dat ik niet naar de winkel hoef om iets bij te halen. Dat is nou net weer niet de bedoeling van mijn grote opruiming!
Stiekem moet ik wel weer even terug denken aan de chili die ik laatst at. Dat was het laatste bakje dat ik nog in de diepvries had, het allerlaatste bakje chili van mijn oom Angelo, het laatste bakje van de lekkerste chili die ik ooit heb gegeten!!! Hij maakt al jaren dezelfde, maar hij is zoooooo lekker, ik kan er mijn vinger niet opleggen wat 'm zo lekker maakt, hij wil het me ook niet vertellen, helaas! Ik weet nu al dat de mijne nooit zo zal worden, kan ook niet en misschien ook maar goed. Zo blijf ik ongelooflijk genieten als ik nog eens een bakkie van de zijne kan verorberen.

Naar de supermarkt hoef ik niet meer. Alles wat ik nodig heb, heb ik kunnen vinden. Mijn diepvries bevat toch altijd wel leuke verrassingen, heerlijk! De paprika, peper, verse peterselie, erwtjes en het gehakt heb ik er toch nog gevonden. De kast bood me dan weer bonen, tomatenblokjes en mais aan. Veel meer heb je niet nodig!
Dit is wat ik bij elkaar sprokkelde:

• 500g gehakt (half-om-half)
• 2 blikjes tomatenblokjes (à 400g)
• 1 blik bruine bonen (à 800g)
• 2 blikken kidney bonen (à 400g)
• 1 blik mais (à 300g)
• 200g erwtjes
• 2 paprika's (had nog een zakje reeds gesneden stukjes in de diepvries, 3 kleuren ook nog)
• 1 grote rode peper
• verse peterselie
• 2 uien (ik had nog een rode ui en een vrij grote sjalot)
• 3 tenen knoflook
• 2 rundsbouillonblokjes
• peper en zout uit de molen
• paprikapoeder
• 4 gedroogde chili-pepertjes
• een flinke streep harissa
• water uit de kraan
• klontje boter

Na de zoektocht, is het dan eindelijk tijd om eraan te beginnen. Zo maak ik een chili uit de voorraadkast:

• Doe het klontje boter in een ruime pan, zet het vuur aan en wacht tot de boter heet genoeg is.
• Doe de fijngesneden ui, de verknipte peper en de look in de pan en fruit goed aan. Ja, een verknipte peper, dat lees je goed! Niets zo handig als je peper in 2 te snijden in de lengte, de zaadjes te verwijderen en dan gewoon fijne reepjes te knippen met de keukenschaar.
• Dan het gehakt erbij en rul bakken (= al roerend bakken tot het gaar is en helemaal uit elkaar valt). Kruid al flink met peper en wat zout.
• De paprika in blokjes erbij, wat paprikapoeder, de 4 gedroogde chili's en flink roeren maar.
• Dan de 2 blikken tomatenblokjes en een half blikje water. Ik vul meestal 1 blikje met water uit de kraan en giet het dan over in het tweede blikje. Zo heb je toch alle "tomatenrestjes" uit je blik en maken de blikjes tenminste mijn PMD-bak niet zo vies en rood. Gooi trouwens het overblijvende half blikje water niet meteen weg, je hebt het misschien nog nodig!
• Tenslotte de bouillonblokjes en de erwtjes er nog bij, even roeren en laat dit maar rustig pruttelen. Als je snel wilt zijn (zoals ik vandaag), is 10-15 minuten al genoeg hoor. Als je wat meer tijd hebt, mag je het gerust wat langer laten duren, maakt het alleen maar lekkerder.
• Nu is het tijd voor de bonen en de mais. Die heb ik samen in een vergiet gedaan en flink afgespoeld met koud water. In die blikjes zitten toch altijd veel bijgevoegde stoffen en zeker zout. Het is misschien een kronkeltje in mijn hoofd, maar ik spoel die altijd zoveel mogelijk weg. Kwestie van een tikje minder van die "troep" door mijn eten te mengen.
  De bonen en mais doe ik er pas op het laatste moment bij, want ze hoeven enkel op te warmen. Als je ze laat koken, koken ze gewoon kapot! En nu doe ik er ook het resterende halve blikje water bij, zodat alles toch zo goed als onder staat. Ik hou persoonlijk wel van wat "vocht" in de chili, zo heerlijk om je brood in te soppen! Maar voor wie liever een vaste variant heeft, laat gerust het water weg, het is echt niet noodzakelijk.

's Avonds warm ik simpelweg de chili eventjes op, tot net tegen de kook. Een flink stuk vals-speel-brood met goede boter erbij en hopla: een stevige, pittige maaltijd voor een koude, grijze avond. Hartverwarmend (en tongprikkelend), dus geniet!

Bomvolle erwtensoep!

De beslissing is gevallen, vandaag maak ik erwtensoep! Ik heb zin in een dampende kom dikke, groene, gezonde, smaakvolle snert met een lekker stuk rookworst erin... Dus zoek ik eerst welke recepten voor deze soep ik nog heb en ik vind er drie. Een vrij traditioneel recept, eentje met chorizo en kikkererwten en eentje met heel veel groenten. En jawel hoor, hieruit haal ik gewoon de dingen die ik het lekkerste vind en ik maak er mijn eigen versie van, simpel toch. Mijn lijstje is klaar, ik weet wat me te doen staat, maar eerst eens even kijken wat ik nog in huis heb. Een winterpeen kan ik wel vervangen door de 5 wortels die nog in de koelkast verdoken liggen, de 2 uien mogen vast wel vervangen worden door een witte en een rode (kan er mij eigenlijk iemand vertellen waarom ze die "rode" ui noemen? Die dingen zijn toch zo paars als de cape van de paus???), look ligt in het daarvoor bestemde bakje, bouillonblokjes, laurier en peper/zout zullen vast wel in mijn kruidenkastje staan en ik weet zeker dat ik in de diepvries nog verse peterselie en een rode peper verstopt heb zitten. Vorige week heb ik in de Albert Heijn nog 2 rookworsten gekocht, die zullen vast nog in de kast liggen en water komt hier vanzelfsprekend gewoon uit de kraan.
Op naar de supermarkt voor een paar ontbrekende ingrediënten en dan kan het kokkerellen weer lekker beginnen!
En dit is wat ik uiteindelijk allemaal bij elkaar gesprokkeld heb:

De ingrediënten

• 500g spliterwten
• 3 blaadjes laurier (kleintjes)
• 1 teentje knoflook
• 1 varkensspiering (ong. 200g)
• 2 speksneden (ong. 120g)
• 3 bouillonblokjes
• peper en zout uit de molen
• peterselie
• 1 stronk prei
• 1/2 bussel selder
• 1 hele grote aardappel
• 1 rode peper
• 5 wortelen
• 2 uien
• 250g tuinerwten

Ja, zoals je misschien is opgevallen, ontbreekt de rookworst. Vandaag was ik weer mijn eigen duffe zelve... Zo overtuigd dat ik vorige week rookworst had gekocht, kwam ik er dus achter (nadat ik naar de supermarkt was geweest uiteraard) dat ik geen worst, maar
zuurkool had gekocht. Voor bij een lekkere rookworst... Verdorie!!! Och ja, dan maar zonder. Ik haal er morgen wel eentje, dan is die soep meestal ook lekkerder, na een nachtje trekken. Maar als je zelf met dit recept aan de slag gaat, raad ik je toch aan om deze worst wel direct in je karretje te gooien als je de boodschappen doet. Kan toch niet, snert zonder rookworst???

De eerste lading op 't vuur

Maar soit, alles ligt klaar en ik begin er aan. De spliterwten was je best eerst heel goed af (doe niet zoals mij, ik kieperde ze direct in de pan, met bouillonblikjes en vlees erbij, toen pas het water, maar dat zag er maar vies uit zodat ik alles weer eruit moest halen om de spliterwten dan te kunnen wassen). Doe ze in een heel ruime pan en voeg er 2l water, de 3 bouillonblokjes, laurierblaadjes, knoflook, peterselie, spek, spiering en wat peper aan toe. Breng aan de kook en laat dit maar rustig een goed half uur pruttelen.

Ondertussen gaan we geen koffie drinken, nee nee, we gaan de groenten snijden! Snij de prei in halve

De groentjes

ringen en was goed af. De selder in dunne schijfjes en was goed af (bewaar wat van de frisse groene blaadjes voor de garnering). De wortel in halve plakjes, de ui in fijne stukjes, de aardappel in dobbelsteentjes, de peper ontdoe je van de zaadjes en snij je ook maar in dunne reepjes en de tuinerwten hou je zeker nog apart. Wat een gepruts, zeker als je weet dat ik nog steeds alles doe in de keuken met die hele kleine keukenmesjes. Nu weet ik wel wat ik me voor kerstmis wens: een scherp en iets groter groente-mes! Wat zou dat handig zijn... Maar zo gaat ook en alles ligt klaar. Als de kookwekker aangeeft dat het goedje al een half uur staat te koken, doe ik er de groenten bij en nog een half litertje water. Kwestie van alles toch onder water te zetten. Breng weer aan de kook en laat op een klein

Pruttelen maar!

vuurtje nog zeker 45min koken.
Tijd om de ravage die ik in de keuken heb achtergelaten weer op te ruimen. Het aanrecht komt langzaam weer tevoorschijn, de vloer veeg ik ook maar even schoon en de afwas neem ik dan ook nog maar onder handen. Vergeet niet om af en toe in de soep te roeren, anders koekt hij ontzettend aan en dat willen we niet!
Als je roert en je ziet de soep, denk dan vooral niet: "hey, die is niet groen". Dat komt nog! Hoe langer je 'm laat koken, hoe meer de spliterwten uit elkaar vallen en haast oplossen en dan wordt ie wel groen. Ook dan gaat de soep pas echt binden.

Na 45min met die heerlijke geur in je neusgaten en het water in de mond, mogen de tuinerwten er ook bij. Als je ziet dat de spliterwten echter nog niet goed uit elkaar vallen, dan wacht je hier best nog even mee. Hoe langer je de soep laat koken, hoe lekkerder hij wordt. Maar de tuinerwten zijn toch erg lekker als die nog een beetje bite hebben. Ik heb er nog zo'n 300ml water bij gedaan omdat ik de erwtensoep net ietsje te dik vond, maar dat ik een kwestie van persoonlijke voorkeur. Goed afkruiden met peper en zout, een snufje cayennepeper voor de liefhebber van het tongenprikkelend pikant en vergeet niet het vlees eruit te vissen. Mijn spiering is goed van het bot gevallen en hier en daar drijven kleine stukjes vlees in de soep. Van mij mogen die daar lekker blijven, maar de grote stukken haal ik eruit. Ook het spek haal ik er weer uit. Na al die tijd koken, heeft het vlees de meeste smaak afgegeven en ik hou ook niet zo van die brokken in de soep. Wie dat wel graag heeft, kan het vlees in kleine stukjes snijden en het weer toevoegen. En vergeet ook niet je rookworst toe te voegen op het einde. Die hoeft enkel even op te warmen in de soep, dus zo klaar!

Ziet er niet zo smakelijk uit in die pan...

Neem een flinke kom, vul die met de snert, strooi er enkele blaadjes van het seldergroen over en eet smakelijk!!!

Maar zo wel!